सबै सम्पत्ति अस्पताललाई

बुढेसकालका लागि सहारा भन्दै धन थुपार्ने र धनकै लागि मरिहत्ते गर्ने चलन समाजमा व्याप्त छ । तर, पोखरा महानगरपालिका ३१ का रेवतीरमण र शान्ता पौडेलले भने सबै जग्गाजमिन एक अस्पताललाई दिएका छन् ।नि:सन्तान दम्पतीले बस्दै आएको घरसमेत अस्पताललाई दिएपछि उनीहरू यतिबेला अस्पतालले उपलब्ध गराएको दुई कोठामा बस्दै आएका छन् । बाबुआमाका एक्ला छोरा रेवतीरमणका एउटै सन्तान जन्मिएनन् । बुढेसकालमा देवघाट जाने योजना बनाएका थिए । २०६० फागुन १७ देखि २४ गतेसम्म लायन्स क्लब अफ लेखनाथले अस्पताल सञ्चालनार्थ महायज्ञ लगायो । स्वर्गीय नारायणप्रसाद पोखरेल प्रमुख वाचक थिए । गाउँ नजिकै अस्पताल खोल्ने उद्देश्यसाथ महायज्ञ लगाएपछि पौडेल दम्पतीको देवघाट जाने सोच बदलियो ।
‘नजिकै अस्पताल खुलेपछि कसैले पनि अकालमा ज्यान गुमाउन नपर्ने र सामान्य उपचारका लागि पनि पोखरा बजारमा जानुपर्ने बाध्यताको अन्त्य हुने देखेर देवघाट जाने योजना हटाएर सबै जग्गा अस्पताललाई दिएका हौं,’ रेवतीरमणले भने, ‘अहिले अस्पताल राम्रैसँग चलेको देखेर खुसी छौं । सम्पत्ति दिएकोमा कुनै पश्चाताप छैन ।’ दम्पतीले साबिक लेखनाथ नगरपालिका ११ को किमबेसी र पचभैंयामा रहेको १६ रोपनी घरजग्गा अस्पताललाई दिएका थिए । उक्त जग्गाको मूल्य अहिले करिब १० करोड रुपैयाँ पर्छ । त्यसमध्ये घर रहेको ४ रोपनी जग्गा अस्पतालले उतिबेलै १८ लाख रुपैयाँमा बेचेको थियो । महायज्ञका बेला नगद र जिन्सी गरी करिब २ करोड रुपैयाँ संकलन भएको थियो । साबिकको लेखनाथ नगरपालिकाले मोहोरियामा १७ रोपनी प्रतिजग्गा भोगाधिकारका लागि दिएपछि अस्पताल बनाइएको थियो । जग्गाको लालपुर्जाका लागि अस्पतालले अहिले प्रक्रिया अघि बढाएको कार्यालय प्रमुख केदारनाथ लामिछानेले बताए ।

सन्तान भएनन् । सम्पत्ति कसलाई राख्ने । समयमै उपचार नपाएर कोही मर्न नपरोस् भनेर अस्पताललाई सबै सम्पत्ति सुम्पेको शान्ताले बताइन् । ‘कोही कसैको करकापमा नभई इच्छाले दिएका हौं,’ उनले भनिन्, ‘सम्पत्तिको अलिकति पनि मोह भएको भए कसले दिन्थ्यो र ।’ सबै सम्पत्ति दिंदा बुढेसकालमा दु:ख पाउँछन् कि भनेर आँसुसमेत झारेका छिमेकी अहिले भने अस्पतालले राम्रैसँग पालेको देख्दा खुसी भएको उनले बताइन् । २०६५ मा अस्पताल भवन बनेर सेवासमेत सुरु भएपछि अस्पतालले दम्पतीलाई भवनको सबैभन्दा माथिका दुई कोठा दिएर राखेको छ । जग्गा दिनेबैलै भएको सम्झौताअनुसार उनीहरूलाई अस्पतालले पालनपोषण पनि गर्दै आएको छ । दम्पतीले दिएको जग्गा अहिलेसम्म उनीहरूकै नाममा छ । अस्पतालले आफ्नो नाममा लालपुर्जा बनाउने कि, बेचेर रकम जम्मा गर्ने भन्ने विचाराधीन रहेको र छिट्टै टुंगो लाग्ने प्रमुख लामिछानेले बताए ।
६७ वर्षीया शान्ता खाना पकाउने, कपडा धुनेलगायत घरायसी काम गर्छिन् । उनलाई युरिक एसिड र थाइराइड भएको छ । अरू रोग छैन । ७३ वर्षीय रेवतीरमणलाई उच्च रक्तचाप छ । नियमित औषधि खानुपर्छ । कान अलि कम सुन्छन् । दम्पतीलाई खाने, बस्ने र उपचारको व्यवस्था अस्पतालले गर्दैै आएको छ । अलि जटिल बिरामी परेमा पोखरा स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठानको क्षेत्रीय अस्पतालमा उपचार गर्ने सहमति पनि छ । १५ शय्याको अस्पतालमा बहिरंग, अन्तरंग, २४ सै घण्टा आकस्मिक सेवामा विभिन्न रोगको उपचार गर्दै आएको छ । दम्पतीले आफूहरू जन्मेको ठाउँ छाडेर बाहिर जान नपरेको बताए । ‘अस्पतालले बिरामीलाई गुणस्तरीय सेवा दिइरहे त्यही हाम्रो योगदानको सम्मान हुने थियो,’ दम्पतीले भने ।

कान्तिपुर

भर्खरै

Archives

छुटाउनुभयो कि?

नेपालका प्रतिनिधि राई संयुक्त राष्ट्रसङ्घको आर्थिक समितिको अध्यक्षमा निर्वाचित

यो कोरोना कहरमा मैले देखेको संजीवनी सबैलाई उपयोगी बनोस

कोरोनासम्बन्धी बेलायत र नेपाल सरकारका नीति कमजोर : डा पदम सिम्खडा

सिनियर नर्स उर्मिला श्रेष्ठको आफ्नै कथा ब्यथा : कोरोना, मेरो काम र मेरो परिवार

लकडाउनको मोडेल परिवर्तन गरौँ : डा. रवीन्द्र पाण्डे, जनस्वास्थ्य विज्ञ

‘मैले धेरै पटक आफुलाई छामीरहेँ, बाँचेको विश्वास नै भएन’

कोरोनासँगको त्यो जुहारी, एक अनुभूति र केहि सुझाबहरु

काठमाडौँ आउन गृहको लिखित स्वीकृति चाहिने, अन्तरजिल्ला पास खारेज

Mobile Sliding Menu

Himalayamail.com